"Het is een gevoel dat toen leefde.
Hoe eerlijk en oprecht ik ook tracht te leven, er is zoveel dat ik niet gezegd krijg.
Dromen die dobberen, verlangens klein of groot, lusten donker of vanzelfsprekend, verslavingen waarvoor ik dagelijks een lijn trek.
Meestal heb ik ze goed in de hand, zitten ze netjes geordend in m'n zak.
Maar soms overrompelen de onbeholpen onuitgesprokenheden me zo erg dat het niet meer duidelijk is wat van mij is of van de ander. En ik zie dit bij ieder van ons.
Vrienden, vaders, bazen, blazen van alle soorten en lagen. Er is zoveel dat we niet gezegd krijgen en toch ons dagelijkse handelen bepaalt.
We hebben niet geleerd hoe erover te spreken, hoe ernaar te luisteren.
Ik vroeg me af: wat als ik het gewoon doe?"
Sebastiaan Simoens over 'Attic Door'
Copyright © Alle rechten voorbehouden
